Sinister

Ieder die mij kent, weet dat ik een héél volgzaam iemand ben, een gezagsgetrouwe burger. Dat is ooit anders geweest, in mijn rebelse studentenjaren. Maar met het ouder worden verliezen we dikwijls onze opstandige trekjes. (En veelal ook onze idealen.) Maar er zijn toch grenzen aan mijn burgerlijke gehoorzaamheid. Het mag nu ook weer niet al té gek gaan worden. Als de boodschappen van de gezagsdragers absurde trekjes gaan vertonen, en als alle redelijkheid verdwenen is, dan volg zélfs ik niet meer. En ik heb het gevoel dat we met de corona-sage toch stilaan een punt bereikt hebben waar de logica en het gezond verstand volkomen zoek geraakt zijn. Laat me even terugkeren naar de start van de vaccinatiecampagne, begin 2021. Wij, in België en in alle Westerse/rijke landen, zouden volop inzetten op de vaccins om de pandemie te bestrijden. En we zijn begonnen met de oudere en meest kwetsbare mensen. De logica was duidelijk: eens die ingeënt waren, waren zij (grotendeels, zelfs na één sp...

(Een filosofisch stukje…) Eén van de moeilijkste opgaven voor een mens, is “ samen leven ”. Dat is zo voor gemeenschappen, nationaliteiten, culturen, enzovoort. En helaas toont de wrede realiteit dat dit héél dikwijls niet lukt. Zie maar in het Midden Oosten, of in Jemen of in Congo. Maar ook bij ons. Moslims en niet-moslims, bijvoorbeeld: het blijft een héél moeilijk verhaal. Maar het is ook zo voor individuen: het is niet evident voor mensen om met elkaar samen te leven. In een huwelijk, of in een andere vorm van samenwonen. Want “ samen leven ” betekent altijd een deel van jezelf “ opgeven ”. Sommige van je wensen moet je opzij schuiven, oude gewoontes moet je afleren, verlangens en dromen moet je opbergen. Je moet altijd rekening houden met “ de ander ”: met zijn/haar noden en behoeften en verlangens, met zijn/haar eigenaardigheden en tekortkomingen waar je je misschien aan ergert of die je vervelend vindt. “ Samen leven ” houdt altijd heel veel “ geven en nemen ” in. Wie...

11 juli 2021: ik moet eerlijk toegeven dat ik zowat van mijn stoel gedonderd ben. Niet omwille van de bevlogen toespraken of straffe quotes van onze gedistingeerde politici ter gelegenheid van de Vlaamse feestdag. Maar wél bij het lezen van het artikel op VRT-NWS over de eerste commerciële (toeristische) ruimtevlucht. De journalist citeert daarbij ene Chris Burggraeve, een Belgische “ marketeer ”: “ Ook Burggraeve is ervan overtuigd dat toeristische ruimtereizen in de toekomst helemaal ingeburgerd zullen geraken . “ Dat de heer Burggraeve hierbij het woord “ ingeburgerd ” gebruikt, is behoorlijk gedurfd en zelfs provocerend. Toeristische ruimtereizen zullen nooit ofte nimmer “ ingeburgerd ” zijn. Ze zullen altijd alléén voorbehouden zijn aan de “ happy few ”: de mannen/vrouwen met véél te veel geld. Zoals de heer Burggraeve zelf, blijkbaar. Want hij heeft al een plaatsje gereserveerd, en zijn voorschot is al betaald. Op deze memorabele 11 juli was de eer voor de allereerste toeri...