Sinister

De (klassieke) media zouden echt dringend moeten gaan nadenken over wat ze allemaal publiceren. Ze zijn de geesten van de mensen aan het vergiftigen en dragen (vermoedelijk/hopelijk ongewild) bij tot een sfeer van diepgeworteld ongenoegen en negativisme. Jammer genoeg zitten ze zó ver weg opgesloten in hun ivoren toren van zelfgenoegzaamheid en “ gelijkhebberij ” dat ze het niet eens in de gaten hebben. Het weekblad Knack lijkt zich daar wel in gespecialiseerd te hebben. Het weekblad is ooit begonnen met de ambitie een “ objectieve, onpartijdige en kritische ” stem te laten horen. Ik was al van in die allereerste weken op het weekblad geabonneerd. Weliswaar toen nog vooral omwille van de bijdragen van wijlen Johan Anthierens en, later, van Koen Meulenaere . Maar ik heb al vele jaren geleden afgehaakt omdat Knack nog allesbehalve “ onbevooroordeeld ” was: het is de spreekbuis geworden van de opinie van de hoofdredacteur (vermoed ik). Het blad is ondertussen uitgegroeid tot een u...

Aan het onontkoombare valt niet te ontsnappen. Hoewel mijn geheugen nu nog altijd min of meer functioneert, al vertoont het wel al vele gaten, zal dat tegen eind dit jaar helaas niet meer het geval zijn. Want eind dit jaar, ergens in december, zal het een jaar geleden zijn dat ik Covid heb gehad. En wat blijkt nu uit Amerikaans onderzoek (alvast volgens de VRT)? Dat “ 65-plussers die Covid gehad hebben, bijna dubbel zoveel kans lopen om Alzheimer te krijgen in het jaar dat volgt op de diagnose .” (Aan de titel te merken, lopen 64-plussers dat gevaar niet, al begrijp ik niet goed wat dat ene jaar verschil zou kunnen maken?) Om heel precies te zijn: bijna 7 op 1000 van de “ oudjes ” die Covid hadden gekregen, bleken Alzheimer ontwikkeld te hebben in de daaropvolgende 12 maanden, tegenover maar 3,5 op duizend van de niet-besmette ouderen. De verklaring ligt in de vaststelling dat infecties de kans op Alzheimer kunnen vergroten, en aangezien ondertussen geweten is dat Covid infecties kan...

Het is wat met die neus van mij. Van zodra ik ’s morgens uit bed stap, begint mijn neus te lopen en te druppen. En bijna de hele voormiddag, tot zowat halftien, loop ik te snuiven en te snotteren. Na enige tijd begint dat stilaan te verbeteren, en meestal kom ik de rest van de dag vrij goed door. Zonder die irritante loopneus. Tot alles tegen de avond herbegint. Ik vermoed dat ik zowat op m’n eentje insta voor de rentabiliteit van de fabrieken van papieren zakdoekjes: ik verbruik die werkelijk in massa. Ik verwacht me trouwens binnenkort aan een forse prijsstijging omwille van een schaarste van dat product. Of zouden de grondstoffen voor papieren zakdoekjes niet uit Oekraïne komen? Vroeger bestond dat niet, papieren zakdoekjes. Vroeger gebruikten wij stoffen zakdoeken. Meestal in katoen, denk ik. Grote lappen stof die de helft van ons gezicht bedekten. En die pas na voldoende intensief gebruik in de wasmand werden gegooid. Om na de wasbeurt, op negentig graden, gestreken en geste...