Posts

Hoor de Klokken luiden

Ik heb toch even de kalender gecheckt toen VRT-NWS een item bracht over de kerkklokken van Stalhille , deelgemeente van Jabbeke. Het verrassende nieuws was namelijk dat de kerkklokken van de Sint-Jan-Baptistkerk voortaan het uur niet meer zullen aangeven tussen tien uur ’s avonds en zeven uur ’s morgens. Omdat “ lawaai schadelijk is voor de gezondheid ”, volgens de Wereldgezondheidsorganisatie. En de kerkraad van Stalhille heeft dat advies ter harte genomen. Bovendien, zegt de penningmeester, is dat ook beter voor de belastingbetaler, want als de klokken ’s nachts niet meer luiden, dan verslijten ze minder snel en zijn er minder kosten te betalen. Ik was ervan overtuigd dat dit een Aprilgrap moest zijn, maar de kalender gaf 19 januari aan. En de penningmeester leek me niet direct een guitig type. “Lawaai is schadelijk voor de gezondheid! ” Hoezo “ lawaai ”? Wie het luiden van een kerkklok “ lawaai ” noemt, is vermoedelijk zwaar overspannen, of verdrinkt in een hoop frustraties om zij...

Nachtuil

Dat ik een slechte slaper ben, dat is ondertussen bij mijn lezers genoegzaam bekend. De vraag die ik mezelf al talloze malen gesteld heb, is: “ Is dat altijd zo geweest? Of is dat in de loop der jaren veranderd? Door de stress van het werk, misschien ?” Als ik terugkijk naar mijn vroege jeugd, dan moet ik toegeven dat ik als kind al een slechte, of in elk geval een “ lichte ” slaper was. Ik herinner me vooral de woensdagnachten. Elke woensdagavond was er de repetitie van de fanfare, en ons vader had de gewoonte om nadien nog even bij te praten met zijn makkers. Ons vader had een heel grote nood aan sociale contacten, en soms konden die woensdagavonden daardoor al eens wat langer uitlopen dan gepland was. Ons moeder was een ontzettend geduldige en zachtaardige vrouw, maar ze kon écht ook wel kwaad worden. En als ze kwaad was, dan was het menens! Dat is een paar keer gebeurd op zo’n uitgelopen woensdagavond. Meestal bleef zij de woensdagavond op tot ons vader thuis kwam van de “ repe...

De Aanhouder wint

Het is een aloud spreekwoord, “ De aanhouder wint ”, maar het heeft nog niets aan relevantie ingeboet. Verre van. Dat weten ook Donald Trump en zijn aanhangers. Zij blijven het gif van zijn leugens omtrent de laatste presidentsverkiezingen maar rondstrooien, in de stellige zekerheid dat het zaad op meer en meer plaatsen zal ontkiemen. Een jaar na de poging tot staatsgreep na de verloren verkiezingen, is de meerderheid van de Republikeinse kiezers er nog altijd, en zelfs méér dan ooit, van overtuigd dat Biden de verkiezingen “ gestolen ” heeft. Globaal genomen is dat trouwens de mening van zowat een derde van alle Amerikanen. De partijgenoten van Trump doen vurig mee aan het verspreiden van “ de goede boodschap ”: ook zij blijven diezelfde leugens verkondigen. Zij het soms tegen beter weten in. Uit angst voor de blijvende en onverbiddelijke macht van Donald Trump die als geen ander vasthoudt aan de leuze “ Wie niet met mij is, is tegen mij .” Het maakt niet uit dat de Trump-clan d...

Wie houdt nog iets over?

Dat de loontrekkenden hier in België gigantisch veel moeten afdragen aan belastingen en aan de sociale zekerheid, dat weet iedereen. Maar ik wil het toch even concreet maken, kwestie van één en ander wat scherper te stellen. Laten we uitgaan van 100 euro aan bruto loon voor een werkende mens. Daar moet ik al meteen bij vermelden dat mijn baas bovenop die 100 euro ook nog eens ” patronale bijdragen ” moet betalen. Die bedragen zowat een kwart van mijn bruto loon, wat betekent dat mijn 100 euro inkomsten al een eerste keer de staatskas spijzen: met 25 euro. Netto ontvang ik natuurlijk geen 100 euro, ik krijg er maar 55. De andere 45 euro gaan ook naar de staatskas, hetzij onmiddellijk, hetzij achteraf via de personenbelasting. Belastingen en sociale bijdragen (ziekteverzekering, pensioen). Met mijn 55 euro wil ik toch ook een beetje proberen te sparen. Voor later: onze oude dag. En vooral voor de kinderen. Ik ga dus erg spaarzaam met mijn centjes om, en probeer zo’n 6 euro opzij te z...

Boerenbedrog

Onder druk van het groeiend “ klimaat-bewustzijn ”, is de verkoop van elektrische auto’s vorig jaar spectaculair gestegen. De mensen willen écht hun bijdrage leveren tot een vermindering van de CO2-emissie, en kiezen dus massaal voor een “ duurzame ” auto. Omdat de prijs van volledig elektrische auto’s nog altijd het budget van de meesten onder ons ver te boven gaat, kiezen de kandidaat-kopers in veel gevallen voor een “ plug-in hybride ”: auto’s met een benzine- of dieselmotor maar ook met een kleine oplaadbare batterij die toelaat om misschien 100 kilometer elektrisch te rijden. Zo’n “ hybride ” wagen kost nog altijd véél meer dan een klassiek model met een verbrandingsmotor, maar we houden er een goed gevoel aan over als we onze kostbare spaarcentjes besteed hebben “ aan het klimaat ”. Ook al is de auto niet volledig elektrisch, hij is toch “ duurzaam ”, volgens de verkopers en constructeurs, want hij stoot héél weinig CO2 uit. En ook het brandstofverbruik zou, zo wordt ons beloof...